مروری بر روش های حل مسائل برنامه ریزی خطی با مثال های کاربردی

برنامه ریزی خطی( Linear Programming )

عبارت است از تخصیص منابع محدود به یک سری فعالیت از قبل تعریف شده جهت افزایش بازدهی و یافتن بهترین راه بهینه جهت حل مساله مورد نظر. در واقع برنامه ریزی خطی نوع ساده ای از مدل برنامه ریزی ریاضی می باشد که بهترین گزینه را از میان روشهای ممکن انتخاب میکند. در برنامه ریزی خطی تابع هدف محدودیتهای مساله همگی به صورت خطی نمایش داده می شوند. ویژگی های کلی برنامه ریزی خطی به شرح ذیل میباشد:

۱ مشخص بودن تابع هدف به صورت خطی

۲ موجود بودن راه حل های مختلف در برنامه ریزی

۳ موجود بودن روابط ریاضی بین متغیرها

۴ مشخص بودن محدودیتهای منابع به صورت معادلات یا نا معادلات خطی

۵ غیر منفی بودن متغیرها

از بخش های اصلی مدل برنامه ریزی خطی نیز میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

تابع هدف

بیانگر حداکثر ( max ) یا حداقل کردن( min ) عملکرد مدل ریاضی می باشد

محدودیتها

بیانگر محدودیت های منابع جهت رسیدن به اهداف مدل می باشند که میتوانند به صورت بزرگتر مساوی ، کوچکتر مساوی و یا مساوی نمایش داده شوند.

(همه چیز در مورد سیمپلکس معمولی،سیمپلکس ثانویه،روش M-بزرگ (جریمه ای)،دو مرحله ای یا دو فازی )

دانلود جزوه روش حل مسائل برنامه ریزی خطی با مثال های کاربردی PDF

مروری بر روش های حل مسائل برنامه ریزی خطی